Θυρεοειδεκτομή
Θυρεοειδεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση ολόκληρου ή ενός τμήματος του θυρεοειδούς αδένα.
Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του λαιμού και παράγει ορμόνες που ρυθμίζουν τον μεταβολισμό.
Ποιες οι ενδείξεις υποβολής σε θυροειδεκτομή;
Οι ενδείξεις για να υποβληθεί κάποιος σε θυρεοειδεκτομή είναι:
- η υποψία κακοήθους όζου στον αδένα
- όζοι που προκαλούν έντονα συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού έως και θυρεοειδική κρίση
- βρογχοκήλη που αυξάνει το μέγεθος του αδένα και προκαλεί πιεστικά φαινόμενα (δύσπνοια, δυσκαταποσία)
- οποιαδήποτε νόσος του θυρεοειδούς που δεν μπορεί να ελεγχθεί με συντηρητική αγωγή.
Η έκταση της θυρεοειδεκτομής καθορίζεται από την πάθηση και μπορεί να είναι περιορισμένη μόνο σε ένα τμήμα του θυρεοειδούς (μερική θυρεοειδεκτομή), να αφορά τον έναν από τους δυο λοβούς (λοβεκτομή) ή ολόκληρο τον θυρεοειδή (ολική θυρεοειδεκτομή) με ή χωρίς τραχηλικό λεμφαδενικό καθαρισμό.
Ποια η διαδικασία της θυρεοειδεκτομής και πόσο διαρκεί;
Κατά τον προεγχειρητικό έλεγχο θα γίνουν οι απαραίτητες αναισθησιολογικές και αιματολογικές εξετάσεις.
Η επέμβαση εκτελείται με ολική αναισθησία και διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα. Γίνεται τομή 3-4εκ στην πρόσθια επιφάνεια του τραχήλου σε φυσιολογική ρυτίδα του δέρματος. Μετά την αναγνώριση του αδένα γίνεται κινητοποίηση, απολίνωση των αγγείων για πρόληψη αιμορραγίας και προσεκτική αφαίρεση του. Στη σύγχρονη χειρουργική χρησιμοποιείται πάντα νευροδιεγέρτης για τον έλεγχο του κάτω λαρυγγικού νεύρου που βρίσκεται κάτω από τον θυρεοειδή και νευρώνει τον λάρυγγα. Τέλος τοποθετείται παροχέτευση που αφαιρείται την επόμενη ημέρα για την πρόληψη δημιουργίας αιματώματος. Η συρραφή του τραύματος γίνεται με πλαστική αποκατάσταση του δέρματος με στόχο την επίτευξη λιγότερο εμφανής ουλής.
Ποιες παθήσεις του θυρεοειδούς αντιμετωπίζει η θυρεοειδεκτομή;
Η θυρεοειδεκτομή αποτελεί την κύρια θεραπεία για τον καρκίνο του θυρεοειδούς και μία θεραπευτική επιλογή για τα παρακάτω:
- Όζοι θυρεοειδούς
- Υπερθυρεοειδισμός
- Υποθυρεοειδισμός
Τι συμβαίνει μετεγχειρητικά;
Το εξιτήριο δίνεται στις περισσότερες περιπτώσεις την επόμενη ημέρα και η μετεγχειρητική αποκατάσταση είναι άμεση. Ο ασθενής επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες μετά από 3-4 ημέρες αλλά για διάστημα 2 εβδομάδων θα πρέπει να αποφεύγεται η έντονη σωματική άσκηση. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος και καταπραΰνεται με απλά αναλγητικά. Μετά την επέμβαση θα χορηγηθούν αφόρου ζωής συμπληρώματα θυρεοειδικών ορμονών για υποκατάσταση του αδένα. Για σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να χορηγηθεί ασβέστιο, βιταμίνη D και αντιβιοτική αγωγή. Οι επιπλοκές είναι σπάνιες και το χειρουργείο, με τις σύγχρονες χειρουργικές μεθόδους, ασφαλές και σύντομο. Σπάνια, μπορεί να παρατηρηθεί αιμορραγία ή αιμάτωμα στον τράχηλο, πτώση των επιπέδων του ασβεστίου στο αίμα και βράγχος φωνής σε περίπτωση τραυματισμού του νεύρου.
